Kaynak

HTML Nedir?

HTML (Hypertext Markup Language); yazı, grafik, ses, film gibi pek çok farklı yapıdaki verilerden oluşabilen hypertext bir dökümanı formatlamak ile ilgili komutlar içeren bir yorumlayıcı programlama dilidir. Dökümanın hypertext olması, bir dökümanın ya da bir parçasının, başka bir dökümanın içinden çağırılabilmesini ifade eder. Çağırılan, aynı döküman içinde bir kısım ya da network üzerinde herhangi bir makinada yer alan başka bir döküman veya dökümanın bir kısmı olabilir. HTML programlama dilini kullanarak, kompakt ve etkileşimli Web sayfaları hazırlayabiliriz.

Her yararlı ve iyi şeyin gelişmekte olduğu gibi, HTML dili de gelişmeye uğramış ve zaman içinde değişik versiyonları çıkmıştır. Bunlara kısaca bir göz atmakta yarar vardır.

HTML Versiyonları

HTML 1.0: Bu versiyon, daha sonra geliştirilen versiyonlarla karşılaştırılınca, çok kısıtlı yeteneklere sahip olduğu anlaşılır. Bu nedenle HTML 1.0 ile yaratılan dökümanlar da oldukça basittir. HTML 1.0 dökümanlarının temel özellikleri şöyle özetlenebilir: Çok seviyeli başlıklar, paragraflar, hipermetin referansları, maddelenmiş listeler için özel formatlama.

HTML 2.0: Bu versiyon, 1994 yılından önce Web dökümanlarında kullanılan eklentiler ve özellikler temel alınarak hazırlanmıştır. Bu versiyonun beraberinde getirdiği temel yenilikler ise, satır içi görüntüler ve doldurulabilen formlardır.

HTML 3.0: Bu versiyonun sağladığı yeni özellikler şu temel başlıklar altında incelenebilir: Sayfa görünümü üzerinde ileri derecede kontrol, manşetler, görüntülerdeki popüler noktaların istemci tarafında işlenmesi, özelleştirilmiş listeler, istemci çekme/sunucu itme özellikli dinamik dökümanlar, matematik dökümanlar, stil yaprakları, form içi tablolar.

HTML Diline Giriş

HTML (Hyper Text Markup Language) internet ortamında döküman yaratmak için geliştirilmiş bir programlama dilidir. HTML dökümanı bir text dosyadır ve tek başına bir yazı olmaktan öteye gidemez. Ancak her hangi bir internet tarayıcısı (internet explorer, netscape navigator gibi ) yardımıyla çalıştırıldığında içerdiği komutlara göre ve de tarayıcı programın desteklediği özelliklere göre, hazırlanan dökümanlar bir anlam kazanır.

HTML dili programlama mantığından biraz uzak, görsel yönü oldukça önemli olan bir dildir. HTML nin öğrenilmesi, diğer programlama dillerine göre daha kolay olup bazı temel kural ve komutların bilinmesi yeterlidir.

HTML nin temel mantığını kısaca "Ne görürseniz onu alırsınız" (What you see what you get) şeklinde açıklayabiliriz.

Günümüzde HTML sayfaları hazırlamak için bir çok görsel program vardır. (Microsoft FrontPage, HotDog gibi ) Bu tür programlarla HTML sayfaları hazırlamak çok kolay ve hızlı olmakla beraber HTML kodlarını da yine bu programlar üretmektedir.
"Madem ki hazır programlar var neden HTML öğrenelim?" şeklinde bir soru aklınıza gelebilir.
Hazır programların olması, kodların el değmeden programlar tarafından yazılması elbette daha güzel, daha kolay ve daha hızlıdır. Ancak hazırlanan sayfaların nasıl oluştuğunu, nasıl çalıştığını, arka planda nelerin olduğunu bilmeden, ezberci bir zihniyet kullanmak bir programcı mantığına terstir. Bu tür programları hemen her yerde bulamayabilirsiniz. Dökümanların değiştirilmesi gereken yerlerde eğer hazırladığınız program yoksa ve de HTML dilini biliyorsanız her hangi bir editörden dökümanınıza müdahale edebilirsiniz.

HTML dili çalışan örneklerle, ilginç ipuçlarıyla, sizlerden gelen soru, öneri ve dökümanlarla en iyi şekilde anlatılmaya çalışılacaktır.

Bu bölümdeki konu başlıklarımız;

1. Giriş
2. Paragraf İşareti 
3. Satır Kesme İşareti 
4. Yanyana Birden Çok Boşluk Kullanımı ve Özel Karakter Kodları
5. Paragrafları Sola, Sağa Yaslamak ve Ortalamak
6. Özet

2.1 Paragraf Düzenleme İşaretlerine Giriş
Bir Web tarayıcısı bir HTML sayfasını, aşağı yukarı standart bir kelime işlemci (örneğin MS Word) bir metni nasıl görüntülüyorsa öyle görüntüler. Bir kelime işlemcide paragraflar ancak siz Enter tuşuna bastığınızda ayrılır; metni sola, sağa yaslayabilir veya ortalayabilirsiniz. Bütün bunları yapmak bir HTML sayfasında da mümkün. Ancak önemli bir farkı hemen söyleyelim: Bir Web tarayıcısı için bir HTML dosyasında yer alan metin içinde yeralan yanyana üç, beş veya elli boşluğun tek bir boşluktan farkı yoktur; hepsi tek boşlukmuş gibi görüntülenir. Üstelik boş satırların ve bir satırın en başındaki boşlukların da bir önemi yoktur - hiç görüntülenmezler.

ornek2.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Boşluklar</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

Bir Web sayfasında boşlukların hiçbir önemi yoktur.

Örneğin aşağıdaki metin hep aynı görüntülenecektir:

01 boşluk 
03 boşluk 
05 boşluk 
50 boşluk

 
En baştaki boşluklar ise hiç görüntülenmez:

3 boşlukla içerden başlanmış bir paragraf en soldan başlar.

</BODY>
</HTML>

Peki yanyana birden çok boşluk kullanamıyorsak paragraflara nasıl içeriden başlayacağız veya tablo şeklindeki verileri nasıl ekranda doğru göstereceğiz gibi sorular aklınıza gelebilir. Bunların hepsinin çözümü var. Okumaya devam edin!

2 Paragraf işareti  J
Liste 2'de işaretini koymamızın nedeni -her bir cümleyi paragraf olarak düşünürsek- paragrafları birbirinden bir boş satırla ayırmak. Eğer ilk iki cümle arasında kullanmazsak her ne kadar Liste 2'de bu cümleler alt alta yer alıyor olsalar da bu iki cümle birbirine bitişir. O zaman 'yi paragrafları birbirinden ayırmak için kullanıyoruz ve Web tarayıcısı bir işareti gördüğünde önceki paragrafı bitiriyor, bir boş satır bırakıyor ve yeni paragrafa başlıyor.
Burada önemli olan sizin bir metinde cümleleri ve paragraflarını nereden kestiğiniz değil. Herhangi bir kelime işlemcide yazdığınız yazıların, sayfa genişliğini değiştirdiğinizde otomatik olarak o sayfa genişliğine göre hizalandığını hatırlayın. Web tarayıcısı da çok benzer bir mantıkla çalışır: ile bölünen paragraflar Web tarayıcınızın penceresinin boyutlarına göre otomatik olarak hizalanırlar. Böylece bir paragrafın ilk cümlesi 8. kelimeden bölünürken pencerenin boyutunu büyüttüğünüzde 10. kelimeden bölünebilir.
Birden çok boş satır bırakmak istiyorsak birden çok mi kullanmalıyız peki? Hayır, ne yazık ki bu bir işe yaramaz. Bu iş için 'yi kullanıyoruz.

ornek2.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Boşluklar</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

</BODY>
</HTML>

2.3 ………….

4 Yanyana Birden Çok Boşluk Kullanımı ,Özel Karakter Kodları J

Yanyana birden çok boşluk koymanın normal yollardan mümkün olmadığından bahsetmiştik; ama bunun bir yolu var: Özel karakterler kullanmak. Normalde klavyeden giremediğiniz özel karakterleri, karşılık gelen kodlarla yazabiliriz. Tüm özel karakter & ile ; arasında yer alan kodlarla gösterilir. En çok kullanılan birkaç tanesini burada veriyorum.

 Boşluk
© © işareti
< <
> >
& &

Tahmin edeceğiniz üzere yanyana birden çok   yazmamız birden çok boşluğun görüntülenmesini sağlıyor. Böylece Liste 3'de olduğu gibi paragraflara içeriden başlamak veya iki kelime arasında birden çok boşluk bırakmak mümkün oluyor.
İpucu: Yanyana her boşluk için   yazmak yerine -Liste 3'de olduğu gibi- bir   bir boşluk yazabilirsiniz. Böylece daha az yazmış olursunuz.
Küçüktür (<) ve büyüktür (>) işaretleri HTML işaretleri için kullanıldığından bunları yazı içinde kullanmanız gerektiğinde sırasıyla < ve > kullanın.
Eğer siz de benim gibi HTML üzerine bir yazı yazıyorsanız ve  'yi veya diğer özel karakter kodlarını yazı olarak bir HTML dosyasına yerleştirmeniz gerekiyorsa çözümünüz & Liste 3'de görüldüğü üzere eğer doğrudan   yazsaydık ekrana sadece fazladan bir boşluk basılacaktı. Onun yerine & işaretinin kodunu & ile değiştiriyoruz.
Liste 3'ün sonucunda  'nin doğru görüntülendiğine ve GetRight ile 3.0 arasındaki boşluklarla paragraf başlarındaki boşluklara dikkat!

ornek3.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Boşluklara Devam</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

<CENTER>
&nbsp; ile yanyana birden çok boşluk bırakmak mümkün!

 
GetRight   3.0
</CENTER>

     Internet'ten Internet Explorer veya Netscape Navigator kullanarak bir dosya çekerken, özellikle de dosya büyükse işiniz şansa kalmıştır. Dosyayı çektiğiniz yer bağlantıyı keser, hat kesilir, bilgisayarınız kilitlenir ve hatta elektrikler kesilir ve olan tabi ki çektiğiniz dosyaya olur. Dördüncü nesil Web tarayıcılarından birini kullanıyorsanız çektiğiniz dosyayı kaldığınız yerden çekmeye devam etmek konusunda az da olsa şansınız vardır; ama modeminizle örneğin %95'i bitmiş 12 MB'lık bir dosya çekiyorken bağlantı koparsa herhalde işinizi şansa bırakmak istemezsiniz.

     GetRight'ın programcısı Michael Burford, 28.800'lük modemiyle %95'i bitmiş "çok ama çok uzun" bir dosyayı çekerken hattın kesilmesi gibi bir faciayla karşılaşmış pek çok insandan biri. Bu durum, neyse ki, böyle sorunlara tamamiyle son verecek bir program yazmak için motivasyon olarak kullanılmış.

</BODY>
</HTML>

5 Paragrafları Sola, Sağa Yaslamak ve Ortalamak J

Bir paragrafı sola ve sağa yaslamak için o paragrafın önüne sırasıyla veya işaretlerini koymak gerekiyor. Buradaki P bildiğimiz işaretinin P'si. ALIGN ise İngilizce "hizala" anlamına geliyor. Tahmin edebileceğiniz gibi "left" sol, "right" da sağ anlamına geliyor.
Ortalamak içinse iki yöntem var. Çoğunlukla tercih edilen yöntem, ortalanacak metni <CENTER> ile </CENTER> işaretleri arasına almak. Diğer yöntem ise ortalanacak paragrafın önüne koymak ama bu sadece bir paragraf üzerinde (başka bir deyişle sonraki ilk 'ye kadar) işe yaradığı için genellikle pratik nedenlerden ötürü <CENTER> işareti kullanılıyor. Siz bu işareti </CENTER> ile kapatıncaya kadar arada kalan tüm metin ortalanıyor.
Dikkat: Liste 4'te de görebileceğiniz gibi işaretini kullanmanız bir satır boşluk oluşturmaz. Paragrafları ayırmak için ayrıca işareti gerekir.

ornek4.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Paragrafları Hizalamak</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

Sola hizalanmış bir paragraf.


Sağa hizalanmış bir paragraf.


 ile ortalanmış bir paragraf.

 
 
<CENTER>
<CENTER> ile ortalanmış ilk paragraf.

Bu da ikincisi.
</CENTER>

</BODY>
</HTML>

Şeytanın Avukatı: Birinci bölümde her HTML işaretinin kapatılması gerektiğini görmüştük; ama bu bölümde ve için böyle birşey söylemedik. Az sayıda da olsa bazı HTML işaretlerini kapatmanız gerekmez çünkü bunun bu iki örnekte olduğu gibi bir anlamı yoktur. Aslında kapatma işaretini kullanmanız mümkün ama benim düşünceme göre bu tamamen gereksiz. diye bir şey ise zaten yok.

6 Özet J

* HTML sayfalarındaki yazılarda kullanılan boşlukların, boş satırların ve cümlelerin bölünüş yerinin bir önemi olmadığını ve bunların bizzat bizim tarafımızdan belirtilmesi gerektiğini gördük.
* ve işaretlerinin yaptıkları işin çok benzer olduğunu ve farklılıklarını öğrendik.
* Özel karakterlerin nasıl kullanıldığını ve özel bir karakter olan   sayesinde nasıl yanyana birden çok boşluk koyabildiğimizi öğrendik.
* Bir paragrafı ile sola, ile sağa yaslayabileceğimiz ve ile ortalayabileceğimizi gördük. <CENTER> </CENTER> işaretleri arasındaki herşeyi pratik bir şekilde ortalayabileceğimizi gördük.

Bu bölümdeki konu başlıklarımız;

1. Giriş
2. Font Değiştirme
3. Font Büyüklüğü
4. Font Rengi
5. Bir Web Sayfasının Arkaplan Rengini Değiştirmek
6. Özet

3.1 Fontlar ve Renklere Giriş

İkinci bölümde paragraflarla ilgili işaretleri gördük; ama doğrusunu söylemek gerekirse şimdiye kadar yaptığımız tüm örnekler hep düz yazıdan oluştuğu için biraz kuru gözüküyordu. Bu bölümde düz yazılara nasıl canlılık getireceğimizi göreceğiz.
İlk olarak önceki bölümlerden zaten bildiğiniz ya da işlevini tahmin ettiğiniz temel işaretlere kısaca bir değinelim. Farkedeceğiniz gibi burada yeni olan sadece :
 Kalın Yazı
 ve işaretleri arasındaki tüm metin kalın görüntülenir.
 İtalik Yazı
 ve işaretleri arasındaki tüm metin italik (yatık) görüntülenir.
 Altı çizili Yazı
 ve işaretleri arasındaki tüm metin altı çizili olarak görüntülenir.

2 Font Değiştirme J

 Font Ayarları
 işareti tek başına bir iş yapmaz. Arkasına doğru parametreleri vermemiz gerekir:

Font Değiştirme
Bu işaretle kullanılan fontu değiştirebiliriz. Örneğin fontu Arial yapmak için yazmak yeterlidir. Ancak font isimleri bazen oldukça uzun ve karmaşık olabiliyor. Kullanmak istediğiniz fontun tam ismini öğrenmek için kullandığınız tarayıcılardan yararlanabilirsiniz.

Eğer Netscape Navigator 4.x kullanıyorsanız Edit menüsünden Preferences'ı seçin ve çıkan diyalog kutusunun sol tarafındaki panelde Fonts'un üstüne tıklayın. Buradan kullanabileceğiniz fontların isimlerini görebileceğiniz gibi aynı zamanda varsayım font ayarlamalarını da yapabilirsiniz. Eğer Internet Explorer 5.x kullanıyorsanız Tools menüsünden Internet Options'ı seçin ve çıkan diyalog kutusundaki Fonts düğmesine tıklayın. Netscape Navigator'daki aynı ayarlamaları burada da yapabilirsiniz.

Bir HTML dosyasında herhangi bir işareti yer almıyorsa tarayıcınız varsayım fontu kullanacaktır. Varsayım fontlar tarayıcıdan tarayıcıya değişir ve biraz önce gördüğümüz gibi siz de bunları değiştirebilme olanağına sahipsiniz. Bu yüzden eğer işareti kullanmazsak Web sayfalarımız değişik tarayıcılarda farklı gözükebilir.
Internet, pek çok değişik bilgisayar sisteminin bağlı olduğu muazzam büyüklükte bir ağ olduğundan bağlı her bilgisayar üzerinde sizdeki fontların aynısının olmasını bekleyemezsiniz. Örneğin bir Mac'te Windows'un standart fontu Arial'ı bulmanız oldukça düşük bir olasılıktır. Hatta aynı işletim sistemini kullanan bilgisayarlar bile font uyuşmazlığı sorununu sık sık yaşayabilirler. Örneğin sistemimdeki fontlara göz gezdirdiğimde Stonehenge isminde antik yazı karakterleri görüntülemekte kullanılan bir fontum olduğunu hatırladım. Doğrusunu söylemek gerekirse bu fontun nereden geldiğini hatırlamıyorum. Internet üzerindeki bir siteden çekmiş olabilirim, kullandığım yazılım paketlerinden biri haberli veya habersiz sistemime kurmuş olabilir vs. Tahmin edeceğiniz üzere Internet'te sörf yapanların büyük bir bölümünde bu fontun olma olasılığı oldukça düşük. Bu yüzden olabildiğince yaygın kullanıma sahip fontlar kullanmaya gayret edin. Yoksa sayfanızı ziyaret eden insanların tarayıcıları, kullandığınız fontları kendi sistemlerinde bulamazlarsa varsayım font ayarlamalarını kullanırlar ki bu da istenmeyen bazı sonuçlara yol açabilir.

Neyse ki font uyuşmazlığı problemlerine bir ara çözüm mevcut. Eğer işareti içinde adı geçen font sistemde mevcut değilse bunun yerine başka fontların kullanılmasını sağlayabilirsiniz. Örneğin işaretini gören bir tarayıcı eğer sistemde Verdana mevcut değilse sırasıyla Arial ve Helvetica'yı deneyecektir. Eğer bu üç font da sistem de yoksa yine varsayım font neyse ona kaldık ama bu fontlardan birinin bulunma olasılığı oldukça yüksek; çünkü ilk iki font neredeyse tüm Windows kurulu bilgisayarlarda bulunurken sonuncu font Helvetica ise Mac'lerin çoğunda standart olarak kuruludur. Bu arada font isimlerini yanlış yazmamaya dikkat edin; çünkü tahmin edeceğiniz gibi "font bulunamadı" türünden bir hata mesajı yerine varsa sıradaki font denenecek ve en sonunda -gerek kalırsa- varsayım font kullanılacaktır.
İpucu: Daha dikkat çekici olduğu için başlıklarda genellikle Arial ve Helvetica tırnaksız (serif'siz) fontlar kullanılır. Metnin geri kalanında ise okumayı kolaylaştırdığı için Times New Roman gibi tırnaklı (serif'li) fontlar kullanılır.

ornek5.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Değişik Fontlar</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

Arial, başlıklar için uygun tırnaksız bir fonttur. Başlık için kullanıldığında kalın kullanılması daha uygun olur.

Times New Roman, okunması kolay tırnaklı bir fonttur.

Bu satır PC'lerde Arial, Mac'lerin çoğunda ise Helvetica fontuyla görüntülenecektir.

</BODY>
</HTML>

4 Font Rengi J

Şimdiye kadar ekrana ne yazdıysak hep siyah renkli oldu; arkaplanımız da hep beyazdı. Gerçi kullanılacak renkleri bizzat belirlemediğimiz için bazı tarayıcılarda arkaplan rengi örneğin gri olabiliyor; ama artık renkleri belirlemeye başlıyoruz. Renk değerleri verilirken şu şekilde hareket edilir :
Genel renk tanımı : "#RRGGBB" dir. Burada, RR, GG, ve BB, sırasıyla kırmızı (red), yeşil (green) ve mavi (blue) renklerin toplam renk içindeki yoğunluğunu gösteren hekzadesimal sayılardır. Bu sayılar yerine aşağıdaki renk tanımlama kelimeleri de kullanılabilir : aqua, black, blue, fuchsia, gray, green, lime, maroon, navy, olive, purple, red, silver, teal, white , or yellow

Web sayfalarınızda isimleriyle kullana- bileceğiniz renklerin tam listesi. Büyütmek için resmin üzerine tıklayın.
Renkleri isimleriyle belirleyebileceğiniz gibi 16'lık sistemde değerler girerek daha hassas renk ayarı da yapabilirsiniz. Yanda Netscape'in sitesinden aldığım orjinali tek sütun olan renk tablosunun beş sütuna dönüştürülmüş halini görüyorsunuz. Bu tabloyu referans olarak kullanarak web sayfalarınıza renk getirebilirsiniz. Ama önce bir örneğe bakalım.

ornek7.htm
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Etraf renkleniyor</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

<CENTER>Renkler Üzerine</CENTER>


Cam göbeği diğer adıyla cyan çoğunlukla ya yeşilin ya da mavinin açık bir tonu olarak düşünülür. Aslında renk teorisine göre bu renk tam mavi ile tam yeşilin karışımından oluşur.

</BODY>
</HTML>

örnek 7'nin sonucunda gördüğünüz gibi "Renkler Üzerine" başlığındaki renkler kelimesinde domates renginden (tomato) kestane rengine (maroon) giden bir renk geçişi var. Bu renk geçişini elde etmek için her harfin rengini teker teker değiştirdik. Zahmetli ama güzel gözüküyor. Bu tür efektleri otomatik olarak yapmak istiyorsanız www.conquerware.dk/hfc.htm adresinden HTML Font Colorizer adındaki ücretsiz programı çekebilirsiniz.
Eğer renkler üzerinde tam kontrol istiyorsanız renk teorisinden biraz bahsetmek gerekiyor. Renk teorisi denen şey basitçe üç ana renk olan kırmızı, mavi ve yeşili değişik oranlarda birleştirerek gözün görebildiği hemen tüm renkleri oluşturmaktan başka birşey değil.
Örneğin kırmızıyla yeşili eşit ölçüde karıştırırsanız sarı elde ederseniz. Bu iki rengin miktarını azaltırsanız renk koyulaşır, arttırırsanız parlaklaşır. Her bileşenin miktarı sayısal olarak gösterilir ve 0 ile 255 arasında bir değer alır. Bu değer küçüldükçe renkler koyulaşır, yükseldikçe parlaklaşır. Bütün bileşenlerin 0 olması siyahın, 255 olması beyazın oluşmasına neden olur. Yalnız web tarayıcıları bu renkleri gösterirken 16'lı sayı sistemindeki karşılıklarını istiyor. Bunun için de kabul edilen değerler 0 ile FF arasında değişiyor. Doğru değerleri hesaplamak için Windows'un hesap makinesini bilimsel modunu kullanabilirsiniz ya da işin kolayı Huey isimli programı çekin. Böylece seçtiğiniz renklerin web tarayıcılarının anladığı şekle dönüştürülmüş halini hemen elde edebilirsiniz.

ornek8.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Etraf renklenmeye devam ediyor</TITLE>
</HEAD>
<BODY>

En parlak saf kırmızı (Kırmızı:FF Yeşil:00, Mavi:00) 
En parlak saf yeşil (Kırmızı:00 Yeşil:FF, Mavi:00) 
En parlak saf mavi (Kırmızı:00 Yeşil:00, Mavi:FF) 
En parlak saf sarı (Kırmızı:FF Yeşil:FF, Mavi:00) 
En parlak saf cyan (Kırmızı:00 Yeşil:FF, Mavi:FF) 
En parlak saf pembe (Kırmızı:FF Yeşil:00, Mavi:FF) 
Yarı parlak saf kırmızı (Kırmızı:80 Yeşil:00, Mavi:00) 
En parlak turuncu (Kırmızı:FF Yeşil:80, Mavi:00)

...

</BODY>
</HTML>

İpucu: Bir fontun hem kendisini, hem büyüklüğünü hem de rengini tek bir işaretle değiştirebilirsiniz. Örneğin 

5 Bir Web Sayfasının Arkaplan Rengini Değiştirmek J

Web sayfalarımızdaki yazıların renklerini değiştirmeyi gördük. Peki ya arkaplan rengini değiştirmek istiyorsak? Birinci bölümde <BODY> işaretini görmüştük ve ne işe yaradığını daha sonra göreceğimizi söylemiştik. İşte şimdi zamanı geldi. Şimdilik sadece işimize yaradığı kadarını göreceğiz; ama ilerleyen iki bölümde yeri geldiğince <BODY>'nin diğer işlevlerine de değineceğiz.
<BODY BGCOLOR=x> ile web sayfanızın arkaplan rengini değiştirebilirsiniz. Hatta bir de varsayım metin rengini değiştirmek istiyorsanız bu işaretin arkasına TEXT=x parametresini eklemeniz yeterli.

ornek9.html
<HTML>
<HEAD>
<TITLE>Arkaplan Rengi Nihayet Beyaz Değil</TITLE>
</HEAD>
<BODY BGCOLOR="#004080" TEXT="#FFFFFF">

Hiç bir şekilde işaretini kullanmadığımız halde arkaplanımız lacivert yazı rengimiz de beyaz oldu. Üstelik bu şekilde bir web tarayıcısından ötekine varsayım renklerin değişmesi işinden de kurtulmuş olduk.

</BODY>
</HTML>

6 Fontlar ve Renkler Bölüm Özeti J

* İstenilen bir metni kalın görüntülemek için , italik görüntülemek için , altı çizili görüntülemek için de işaretlerini kullanmamız gerektiğiniz gördük.
* İstediğimiz fontla ekrana yazmak için işaretini kullanmamız gerektiğini öğrendik.
* Font seçimi yaparken Internet'e bağlanan herkeste bizim bilgisayarımızda olan fontların olmayabileceğini düşünürek font seçiminde dikkatli olmamız gerektiğini gördük.
* Eğer kullanmak istediğimiz font, web sayfamızın ziyaretçilerinde yoksa işareti içinde alternatif font isimleri kullanabileceğimizi gördük.
* Kullandığımız fontun büyüklüğünü işaretiyle değiştirebileceğimizi öğrendik.
* Font büyüklüğünü belirlerken 1, 2, 4, 7 gibi mutlak değerlerin yanısıra +2, -1 gibi göreceli değerler de kullanabileceğimizi gördük.
* Hem fontu hem büyüklüğü tek bir işaretle ( ) değiştirebileceğimizi öğrendik.
* ile kullandığımız fontun rengini değiştirebileceğimizi gördük. Renk değerleri olarak renk tablosundaki renk isimlerini kullanabileceğimizi; ama daha hassas renk kontrolü için renklerin kırmızı, yeşil ve mavi bileşenlerinin 16'lı sistemde 0 ile FF arasında değişen değerlerini kullanmamız gerektiğini öğrendik.
* Web sayfalarımızın arkaplan rengi ile varsayım metin rengini değiştirmek için <BODY BGCOLOR=x TEXT=x> işaretini kullanmamız gerektiğini gördük.